Прејди на содржината

787

Од Википедија — слободната енциклопедија
< 7 век 8 век 9 век >
01020304050607080910
11121314151617181920
21222324252627282930
31323334353637383940
41424344454647484950
51525354555657585960
61626364656667686970
71727374757677787980
81828384858687888990
91929394959697989900

Грешка во Lua во Модул:Year_in_various_calendars, ред 877: assign to undeclared variable 'addtext'

Вториот никејски собор (787)

787 (DCCLXXXVII) — година според општоприфатениот календар. Таа била 787 година од новата ера, 787. од првиот милениум, 87. од VIII век и осма од 780-тите. Оваа година била определена како 787 уште од почетокот на средновековниот период, кога календарската ера Anno Domini стана најраспространетиот метод во Европа за определување на годините.

Други календари

[уреди | уреди извор]

Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.

Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6295 и 6296 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5537 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4547 и 4548 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1540.

Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт Цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот Цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 787 година се протега во 3423 и 3424, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3483 и 3484 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1330. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 170 и 171 исламска година.

Според место

[уреди | уреди извор]

Византиско Царство

[уреди | уреди извор]

Британија

[уреди | уреди извор]
  • Викиншкиот напад на Портленд во Дорсет бил прв од овој вид во Британските Острови за кој постои документација, вклучувајќи ја и Ирска. Ривот на Дорчестер (локален функционер од висок ранг) оди да ги поздрави Викинзите, мислејќи дека се скандинавски трговци. Тој бил убиен. Викиншките напади се зголемија во однос на интензитет во текот на наредните децении.[1][2][3]
  • Кралевите Офа Мерсиски и Беортрик од Весекс го повикуваат Челзискиот синод во Кент, на кој присуствувале папските легати. Таму, Офа ги наговара папските легати да му дадат архиепископски статус на мерсијскиот бискуп на Личфилд. Со цел да го обезбеди кралскиот ред, тој го натера Хигберт да го круниса неговиот син Егфрит во Бриксвурт.

Според тема

[уреди | уреди извор]

Религија

[уреди | уреди извор]

Починати

[уреди | уреди извор]
  1. Rees, Rosemary (2002). The Vikings. Heinemann. стр. 45. ISBN 9781403401007.
  2. Sprague, Martina (2007). Norse Warfare: The Unconventional Battle Strategies of the Ancient Vikings. Hippocrene. стр. 10. ISBN 9780781811767.
  3. Wales, Katie (2006). Northern English: A Social and Cultural History. Cambridge UP. стр. 53. ISBN 9781139457057.
  4. Gilbert Meynier (2010) L'Algérie cœur du Maghreb classique. De l'ouverture islamo-arabe au repli (658-1518). Paris: La Découverte; pp.25.